Ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 roku o zmianie ustawy - Prawo o notariacie oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 2 października 2008 roku, do polskiego porządku prawnego wprowadzona została możliwość uzyskania aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza. Stworzyło to możliwość wyboru sposobu uzyskania dokumentu potwierdzającego prawa do spadku: albo przed sądem, czyli sądowego stwierdzenia nabycia spadku, albo przed notariuszem, czyli w drodze notarialnego poświadczenia dziedziczenia.

Zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma charakter dokumentu urzędowego i wywiera takie same skutki jak prawomocne postanowienie sądu o stwierdzenie nabycia spadku. Podważenie skutków prawnych zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia może nastąpić tylko po przeprowadzeniu specjalnego postępowania sądowego o uchylenie aktu poświadczenia dziedziczenia. Głównym celem i motywem rozszerzenia katalogu czynności notarialnych o akt poświadczenia dziedziczenia było dążenie do odciążenia sądów od rozpoznawania spraw drobnych oraz takich, które pozbawione są elementu spornego oraz przede wszystkim ułatwienie obywatelom możliwości uzyskania szybkiego i pozasądowego potwierdzenie ich praw do spadku.